بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Ey bürünüp sarınan (Resulüm)!
Müddessir Suresi
- 1 -
قُمْ فَأَنذِرْ
Kalk, ve (insanları) uyar.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
Sadece Rabbini büyük tanı.
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
Elbiseni tertemiz tut.
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ
Kötü şeyleri terket.
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
Yaptığın iyiliği çok görerek başa kakma.
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ
Rabbinin rızasına ermek için sabret.
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ
O Sur'a üfürüldüğü zaman var ya,
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
İşte o gün zorlu bir gündür.
عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
Kafirler için (hiç de) kolay değildir.
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا
Tek olarak yarattığım, kimseyi bana bırak,
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا
Kendisine geniş servet verdim,
وَبَنِينَ شُهُودًا
Göz önünde duran oğullar (verdim),
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا
Kendisine bir döşeyiş döşedim.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
Üstelik o (nimetlerimi) daha da arttırmamı umuyor.
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا
Asla (ummasın)! Çünkü o, bizim ayetlerimize karşı alabildiğine inatçıdır.
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا
Ben onu sarp bir yokuşa sardıracağım!
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
Zira o, düşündü taşındı, ölçtü biçti.
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Canı çıkasıca, ne biçim ölçtü biçti!
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Sonra, canı çıkasıca tekrar (ölçtü biçti); nasıl ölçtü biçtiyse!
ثُمَّ نَظَرَ
Sonra baktı.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
Sonra kaşlarını çattı, suratını astı.
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ
En sonunda, kibirini yenemeyip sırt çevirdi.
فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
"Bu (Kur'an) dedi, olsa olsa (sihirbazlardan öğrenilip) nakledilen bir sihirdir."
إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ
Bu, insan sözünden başka bir şey değil."
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
Ben onu sekara (cehenneme) sokacağım.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ
Sen biliyor musun sekar nedir?
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ
Hem (bütün bedeni helak eder, hiçbir şey) bırakmaz, hem (eski hale getirip tekrar azap etmekten) vazgeçmez o.
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ
İnsanın derisini kavurur.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
Üzerinde ondokuz (muhafız melek) vardır.
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Biz cehennemin işlerine bakmakla ancak melekleri görevlendirmişizdir. Onların sayısını da inkarcılar için sadece bir imtihan (vesilesi) yaptık ki, böylelikle, kendilerine kitap verilenler iyiden iyiye öğrensin, iman edenlerin imanını arttırsın; hem kendilerine kitap verilenler hem müminler şüpheye düşmesinler, kalplerinde hastalık bulunanlar ve kafirler de: "Allah bu misalle ne demek istemiştir ki?" desinler. İşte Allah böylece, dilediğini sapıklıkta bırakır, dilediğini doğru yola eriştirir. Rabbinin ordularını, kendisinden başkası bilmez. Bu ise, insanlık için ancak bir öğüttür.
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ
Hayır hayır (öğüt almazlar). Aya andolsun ki,
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
Dönüp gitmekte olan geceye,
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ
Ağarmakta olan sabaha andolsun ki,
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ
O (cehennem), büyük musibetlerden biridir.
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ
İnsanlık için, uyarıcıdır.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Sizden ileri gitmek ya da geri kalmak isteyen kimseler için (uyarıcıdır).
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Her nefis, kazandığına karşılık bir rehindir;
إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ
Ancak sağdakiler başka.
فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ
Onlar cennetler içinde sorarlar.
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
Günahkarların durumunu:
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
"Sizi şu yakıcı ateşe sokan nedir?" diye
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
Onlar şöyle cevap verirler: Biz namaz kılanlardan değildik,
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
Yoksulu doyurmuyorduk,
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
(Batıla) dalanlarla birlikte dalıyorduk,
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Ceza gününü de yalan sayıyorduk,
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
Sonunda bize ölüm geldi çattı.
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ
Artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez.
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Böyle iken onlara ne oluyor ki, öğütten yüz çeviriyorlar?
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
Kaçan yaban eşekleri gibi,
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ
Âdeta arslandan ürkmüş.
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Daha doğrusu onlardan her biri, kendisine, (önünde) açılmış sahifeler (ilahi vahiy) verilmesini istiyor.
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ
Hayır! Aslında onlar ahiretten korkmuyorlar.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ
Asla (düşündükleri gibi değil)! Bilsinler ki bu, gerçekten bir ikazdır!
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Dileyen ondan (düşünüp) öğüt alır.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Bununla beraber, Allah dilemeksizin onlar öğüt alamazlar. Sakınılmaya layık olan da O'dur, mağfiret sahibi de O'dur.